فروردین، ماه برکت

  به نامت ای مهربانترین 

 

     فروردین های ده سالی که گذشت ...   

 

 امسال که اولین روزش با عنایت و لطف خدا  با حضور در حرم امام رئوف  آغاز شد.  

 و یازدهیمن روزش آغاز فصلی تازه در زندگی  "او" یی که روزی گفته بود:

 

" ......بچه اي را ديده ايد كه وقتي معلم تكليف بيشتري به او مي دهد، مي نويسد اما هي غر مي زند! مي نويسد ياد مي گيرد بيست ميگيرد پيشرفت مي كند اما باز هم غر مي زند!

شايد آن روزها، آن سال همه اش غر بزند آه و ناله كند و حتي نفرين كند معلم دلسوز را اما چند سال ديگر مي فهمد كه همه آن تكاليف به ظاهر وقتگير و دلگير! همه و همه عين محبت و دلسوزي بوده اند نه آزار و چزاندن معلم!  .... " 

 برایش بهترین لحظه ها را در کنار "او" یی که خدای مهربون نصیبش کرده؛ آرزو می کنم. 

  

  و بیست و چهارم  که یاد آور دهمین سال باز شدن پنجره ای است به سوی "او" یی که  : 

سرعت تبدیل تدبیرها و تغییراتش نمی گذارد
بندگان عاقل در دوره ی بخشش ها مغرور
و دردوره ی گرفتا ری ها مایوس شوند  * 

 

و بیست و ششم  هم تولد  "او" ییست که مسبب گشوده شدن این پنجره بوده   -اویی که بی نظیرترین آدم زندگیم بوده؛ که با همه ی نبودن هایش؛ در همه ی روزهای این سال هایم حضور داشته -  و هر چه خیر و خوبی و برکت برایش از خدا بخواهم کم خواهد بود ... 

 

ای آن که ره به مشرب مقصود برده‌ای 
 زين بحر قطره‌ای به من خاکسار بخش 

 ---------------------------------------------------------------------
 * فرازی از دعای امام حسین علیه السلام در روز عرفه

 

لبریز شدن ِکاسه ی اعمال ما ... ترک برداشتن زمین ...

 

 

  به نامت
   یا محول الحول والاحوال  

  ... نوروز اگر می‌آید تا با شکوفایی ما مبارک شود سالی یکبار که هیچ، هر روز و هر ساعت بیاید. نو شدن و با اصل خویش نو شدن هنر دلهره‌آوری است. کار شاقِ خود را دریدن است به وقت سکون و جماد. نوروز وقت خوبی است برای چنین تهوری. ... (+)

 

...... سالها باقی است و آنچه گذشته است ماییم. زمان، مستقل از ما نیست بلکه نمایشگر گذران ماست. گویی در پایان هر سال، این ایام هستند که «کاسه اعمال ما میشوند» و چون لبریز شدند، با ما میگویند، ما باقی خواهیم ماند و آنچه تو در ما ثبت کردی جاودانه است؛ حالا تو برو تا ببینیم در کاسه بعد چه جمع میکنی (+) 

حضرت آقا

..... توجه به شما یک اثر شگفت انگیز دارد و آن کوتاه دیدن آرزوها و دل نبستن به پیرامون است. اهالی شما مترصد فرمان «برخیز» هستند و هیچ چیز از این دنیا را دودستی نگرفته اند. گویی مهیای آنند که امروز و فردا بگذارند و بیایند. ریشه اهل شما در خاک دنیا عمیق نیست؛ ساده کنده می شوند. گویی بر زین ِ دنیا نیم خیز نشسته اند و آمده پیاده شدن. مرا اهل خود بفرمایید...

ای کاش این سال که به سرانجام رسید بگویم در برابر محک قرآن، عیاری بیش از سال پیش یافته ام. مدد فرمایید که راه موکول به اذن شماست. (+) 

زمین دارد ترک بر می‎دارد، اوضاع دارد دگرگون می‎شود، جهان می‎خواهد بجهد؛ امید که ما در خوابِ خوش بهاری و خلسۀ تعطیلات نوروزی گیر نیفتاده باشیم. مبادا ما در شورِ نشورِ بهار و فصل بیداریِ برگ و باران به خوابِ زمستانی فرو رفته باشیم. (+)   

یک وقتهایی آدم دوست دارد زیاد بنویسد. دوست دارد واژه ها را تویِ دست بگیرد و دانه دانه نگاهشان کند و بهترین را بچیند و بنشاند کنارِ آن بهترینِ دیگر، تا "او"یی بیاید و بخواند و تحسین کند و ....... (+)  

 

 زهی خجسته زمانی که یار باز آید
به کام غمزدگان غمگسار باز آید 

چه جورها که کشيدند بلبلان از دی
به بوی آن که دگر نوبهار بازآيد +